ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΙΣΗ ΤΗΣ ΒΑΡΡΟΪΚΗΣ ΑΚΑΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

Το άκαρι της βαρρόας είναι φορέας της Αμερικάνικης σηψηγονίας, του ιού παραμόρφωσης φτερών, του ιού της χρόνιας παράλυσης, τα σπόρια της νοζεμίασης και της ασκοσφαλιρωσης.
Περιοχή προέλευσης του παράσιτου βαρρόα είναι η νοτιανατολική Ασία.
Στην Ελλάδα, ήρθε μέσω Τουρκίας το 1978.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

ΤΑ ΚΗΦΗΝΟΚΕΛΙΑ Η ΠΑΓΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΡΡΟΑ

Είναι γνωστό ότι από 50-60 κελιά κηφήνων προκύπτει ίσος αριθμός βαρρόα σε χίλια εργατικά κελιά. Έτσι λοιπόν βάζουμε στην άκρη της γονοφωλιάς ένα τελάρο συρματωμένο χωρίς το φύλλο κηρήθρας. Εκεί οι μέλισσες θα χτίσουν κηφηνοκέλια που όταν θα σφραγιστούν (20 μέρες) θα αφαιρεθούν για να καταστραφούν.
Τώρα, επειδή τα άκαρη προτιμούν τις παλιές κηρήθρες χωρίζουμε λίγο πάνω από την μέση του τελάρου με ένα πηχάκι. Το κάτω μέρος το συρματώνουμε μόνο, ενώ στο επάνω μέρος βάζουμε κανονικά φύλλο κηρήθρας.

ΜΕ ΚΑΠΝΟ

Στο καπνηστήρι βάζουμε φύλλα σκίνου, τα άκαρη ζαλίζονται και πέφτουν από τις μέλισσες. Όμως θα πρέπει στον πάτο της κυψέλης να τοποθετήσουμε ένα χαρτόνι εμποτισμένο με ελαφρά κολλώδη ουσία (βαζελίνη) ώστε να παγιδευτούν εκεί τα παράσιτα και να τα πετάξουμε.

ΑΧΝΗ ΖΑΧΑΡΗ ΠΟΛΥ ΨΙΛΟΚΟΜΜΕΝΗ

30 γραμμάρια στο διπλό μελίσσι, 15 γραμμάρια ανά όροφο.
Για να μην έχουμε σβώλους καλό είναι να την φιλτράρουμε μέσω σίτας. Η εφαρμογή να γίνεται ανά τακτά διαστήματα, μία φορά την εβδομάδα, κατά το μεσημέρι ώστε να μην υπάρχει πολλή υγρασία στην ατμόσφαιρα. Η περισσότερη ποσότητα να μπαίνει πάνω από την γονοφωλιά ανάμεσα στα τελάρα. Στον πάτο της κυψέλης βάλε χαρτόνι εμποτισμένο με βαζελίνη για να παγιδευτούν τα άκαρη και να τα πετάξεις.

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΟΞΕΑ - ΔΙΕΝΥΔΡΟ ΟΞΑΛΙΚΟ ΟΞΥ

Σε ένα λίτρο χλιαρό νερό διαλύουμε 30 γραμμάρια οξαλικού οξέος. Ψεκάζουμε σε κάθε πλευρά της κηρήθρας 3-4 ml στο τέλος Οκτωβρίου όταν δεν υπάρχει γόνος και η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι πάνω από 18℃.
Η αποτελεσματικότητα είναι 97%.

ΕΞΑΤΜΙΣΗ ΜΕ ΘΕΡΜΑΝΣΗ

Υπάρχει μια συσκευή με ηλεκρική αντίσταση που συνδέεται με μπαταρία αυτοκινήτου 12V καταλήγει δε σε μια μικρή πλατφόρμα όπου τοποθετούμε ένα γραμμάριο οξαλικού οξέος σε σκόνη ανά μελίσσι. Αφού εισάγουμε την πλατφόρμα στον πάτο της κυψέλης, περίπου στην μέση, κλείνουμε την είσοδο με ένα πανί, συνδέουμε το κύκλωμα για περίπου τρία λεπτά. Αφήνουμε όμως το μελίσσι κλειστό για δέκα λεπτά και μετά αφαιρούμε το πανί. Η αποτελεσματικότητα είναι 96%. Δεν πρέπει να υπάρχει γόνος. Απαραίτητον είναι ο μελισσοκόμος να φορά καλή μάσκα ώστε να μην εισπνεύσει τον καπνό.

ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΛΑΞΗΣ

Διαλύουμε διένυδρο οξαλικό οξύ 3,5% σε σιρόπι 1:1 (1 κιλό ζάχαρη, ένα λίτρο νερό). Για να γίνει σωστά το διάλυμα ζεσταίνουμε χλιαρά το νερό, προσθέτουμε το οξαλικό οξύ και μετά την ζάχαρη.
Σε κάθε διάδρομο μεταξύ των τελάρων στάζουμε μέ σύριγκα 5 ml πάνω στις μέλισσες. Το κάνουμε μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιανουαρίου σε θερμοκρασία από 5℃ έως 12℃. Αυτό γίνεται μόνο μία φορά ανά μελίσσι. Αν περισέψει διάλυμα, να το πετάξετε: δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιηθεί.

ΚΙΝΗΤΗ ΒΑΣΗ ΜΕ ΣΙΤΑ

Ώστε τα άκαρη που πέφτουν να παγιδεύονται και να μην επιστρέφουν στις μέλισσες.